Ανεμοθώρακες οχημάτων (Par-Brise) – Η Ιστορία, το σήμερα και το μέλλον.

a9fad13757f8fd43f73caf829ea8d369Τα πρώτα αυτοκίνητα εμφανίστηκαν το 1885. Μέχρι το 1905 ήταν η έμοιαζαν με ανοικτές άμαξες και οι επιβάτες προστάτευαν τους ευατούς τους μόνο με γυαλιά, βαριά ρούχα και δερμάτινα κράνη. Όταν οι κατασκευαστές έδωσαν στα οχήματα "ιλιγγιώδεις" ταχύτητες όπως 30 ή 40 χιλ/ώρα η ανάγκη για προστασία έφερε μπροστά από τους επιβάτες το πρώτο παρμπρίζ.
Ένα μικρό επίπεδο παραλληλόγραμμο από κρύσταλλο που όταν έσπαγε ήταν τόσο επικίνδυνο που πολλοί είχαν φοβία να μπούν σε αυτοκίνητο. Το πρόβλημα έλυσε μια τυχαία ανακάλυψη. Το 1905 στη Γαλλία ο χημικός Edward Benedictus έκανε πειράματα με το υλικό Nitrocellulose. Του έπεσε όμως ο δοκιμαστικός σωλήνας και έκπληκτος είδε ότι ενώ έσπασε, δεν διαλύθηκε.
Μια μαλακή διάφανη μεμβράνη συγκρατούσε τα θραύσματα του γυαλιού μεταξύ τους. Την ίδια εποχή στην Αγγλία ο εφευρέτης John C.Woop ένωσε δυο επίπεδα κρύσταλλα με cellulose και δημιούργησε το πρώτο παρμπρίζ ασφαλείας, ονόμασε την εταιρεία του Triplex και το κρύσταλλο Laminated.
Πρώτος ο Henry Ford εφάρμοσε στα αυτοκίνητά του την νέα ανακάλυψη και μέχρι το 1928 τα αυτοκίνητα είχαν Laminated κρύσταλλα εμπρός, πίσω και στις πόρτες. Είχαν όμως ένα μειονέκτημα. Σε περίπτωση ατυχήματος ήταν δύσκολο να βγούν οι επιβάτες από τα παράθυρα.

Στην δεκαετία του ’50 μια νέα ανακάλυψη έλυσε αυτό το πρόβλημα. Ένα επίπεδο γυαλί με μεγάλη θερμοκρασία από ατμοσφαιρικό φούρνο και απότομη ψύξη, αποκτά σχεδόν δεκαπλάσια αντοχή και όταν σπάσει θρυμματίζεται σε πολύ μικρά ακίνδυνα κομμάτια.

Ford Model T Coupe 1920

Ford Model T Coupe 1920

Η ονομασία του είναι Tempered ή Toughened. Μέχρι σήμερα η μόνη σημαντική αλλαγή σε αυτές τις ανακαλύψεις ήταν η αντικατάσταση της Cellulose με μεμβράνη Polyvynil Butural [PVB], πολύ πιο ισχυρή και απόλυτα διαφανής.
Υπήρξε όμως μεγάλη αλλαγή στον τρόπο τοποθέτησης. Η τοποθέτηση με ελαστικό παρέμβυσμα [λάστιχο] σταμάτησε πρώτα στις ΗΠΑ το 1950 και αργότερα στην Ευρώπη το 1980 και σήμερα σχεδόν όλα τα οχήματα [επιβατηγά, φορτηγά, λεοφωρεία, τρένα κλπ] έχουν κολλητά σταθερά κρύσταλλα.

Η τεχνολογία του κολλητού κρυστάλλου έδωσε πολλές λύσεις στους σχεδιαστές των αυτοκινήτων:

  1. Η μεγάλη αύξηση της παθητικής ασφάλειας με τα "κολλητά παρμπρίζ" επέτρεψε μείωση των μεταλλικών τμημάτων του αμαξώματος και επομένως αύξηση επιδόσεων και μείωση κατανάλωσης.
  2. Σημαντική μείωση αντίστασης αέρα και αεροδυναμικών θορύβων.
  3. Σταθερά σημεία για την ενεργοποίηση και αντίσταση των αερόσακων, είναι μερικά από τα πλεονεκτήματα. Όλα αυτά όμως έκαναν την αντικατάσταση των κολλητών κρυστάλλων πολύ εξειδικευμένη εργασία που πρέπει να αντιμετωπίζεται με την ίδια σοβαρότητα σαν να αλλάζουμε ουρανό η μαρσπιέ, η τμήμα της καμπίνας του αυτοκινήτου.

Chevrolet 210 4door Sedan-1956Επίσης η αυξανόμενη χρήση πλαστικού η αλουμινίου στην κατασκευή των σύγχρονων οχημάτων, απαιτεί τεχνογνωσία και υλικά [κόλλες πολυουρεθάνης, primer, ενεργοποιητές κλπ] υψηλών προδιαγραφών για να μην αλλοιωθεί η δομή του αμαξώματοςκαι να λειτουργούν σωστά τα ηλεκτρονικά και τα συστήματα ασφαλείας [αερόσακοι] του οχήματος.

Στα σημερινά χρόνια βλέπουμε την Τρίτη μεγάλη εξέλιξη των κρυστάλλων. Αύξηση των γυάλινων επιφανειών και τοποθέτηση πάνω σε αυτές πληθώρα ηλεκτρονικών βοηθημάτων [καθρέπτες, αισθητήρες βροχής, φώτων, υγρασίας, κεραίες ραδιοφώνου, κινητής τηλεφωνίας, GPS, TV, συναγερμού, αντιστάσεις πάγου, υγρασίας κλπ].
Επίσης τελευταία παρατηρούμε κατάργηση των οργάνων και προβολή των ενδείξεων στο παρμπρίζ. Ταυτόχρονα ειδικές επιστρώσεις και μεμβράνες προσφέρουν καλύτερη ηχομόνωση,θερμοπροστασία και προστασία από την ηλιακή ακτινοβολία.
Είναι ευνόητο ότι όλα τα παραπάνω δημιουργούν μεγάλες απαιτήσεις σε αυτούς που εμπορεύονται και τοποθετούν ανεμοθώρακες, αφού οι εταιρείες εξελλίσονται διαρκώς και εφοδιάζουν την αγορά συνεχώς με νέα προηγμένα προιόντα.